in ,

ورزش سانشو چیست؟

آشنایی با ورزش سانشو و قواعد آن

ووشو یک ورزش چینی با خاستگاه معبد شائولین است. این ورزش با تاکید بر حفظ روحیه مبارزان خود، سعی در قوی کردن روح آنها دارد. اما ورزش سانشو چیست و چه ارتباطی با وشوو دارد؟ سانشو یا ساندا یکی ازدوبخش ورزش ووشو است که مسابقات در آن برگزار می‌شود. سانشو نوعی ورزش ترکیبی رزمی است که طرفداران بسیاری داشته و مبارزات آن از جذابیت خاصی برخورداره. در ادامه این مطلب با قواعد ورزشی سانشو و مسابقات آن بیشتر آشنا خواهیم شد.

آشنایی با ورزش سانشو یا ساندا

معبد شائولین خاستگاه ورزش سانشو

معبد شائولین در افسانه ها و باور مردم چین جایگاه ویژه‌ای داره. معبدی که در طول تاریخ مبارزان بزرگی را آموزش داده و برای به آرامش رسیدن مبارزان خود، بیش از هر چیز بر قوی بودن روح آنها تاکید می‌کند. اهمیت معبد شائولین به اندازه‌ای بوده که بسیاری از حاکمان به خاطر ترسی که از قدرت مبارزان آن داشتند، آن را آتش زده و یا خراب کردند. عده ای دیگر هم از آن برای تربیت نیروهای ارتش و پلیس چین استفاده کردند.

ورزش ووشو یک ورزش چینی است که زادگاه آن معبد شائولین و کونگ‌فو است. نام ووشو ترکیبی از حرکت پنج حیوان اژدها، ببر، مار، درنا و پلنگ است که در حرکات خود از آنها الهام گرفته اند. مسابقات ووشو در دو بخش تالو و سانشو برگزار می شود.

ورزشکاران بخش تالو با حرکات و فرم های نمایشی بر روی تالو فیلد، از داوران امتیاز می‌گیرند. ورزشکاران این بخش در انتخاب لباس و ترکیب رنگ آن دستشان بازتر است.

قواعد ورزش سانشو چیست ؟

ورزش سانشو یا ساندا

ساندا یا سانشو به معنای مبارزه آزاد بوده و به بخشی از ورزش ووشو اطلاق می گردد که ورزشکاران با هم مبارزه می‌کنند. ساندا در اصل جزو سبک های ترکیبی رزمی تن به تن است که قابلیت های رزمی بسیار زیادی دارد. این سبک ترکیبی از کیک بوکسینگ، ژیمناستیک و کشتی بوده و ورزشکاران آن از ضربات دست و پا و فنون درگیری برای شکست حریف خود بر روی سکو استفاده می کنند.

مسابقات ورزش سانشو در دو بخش آقایان و بانوان بر روی سکوی مربعی شکل با طول و عرض ۸ متر و ارتفاع ۸۰ سانتی متر از تشک اطراف خود، برگزار می شود. نوع خاصی از مسابقات حرفه ای ورزش سانشو در چین، با نام «سانداوانگ» و در داخل رینگ برگزار می‌شود؛ که استفاده از ضربات آرنج و زانو در آن آزاد است.

قواعد و لباس ورزش ساندا

لباس رسمی سانشو

ورزشکاران سبک سانشو برخلاف تالو، دارای لباس و پوشش استاندارد شامل شورت، رکابی، کاپ (محافظ اندام جنسی)، دستکش، کلاه و محافظ دندان بوده و بانوان مسلمان شرکت کننده در این مسابقات، مجاز به استفاده از لباس متناسب با فرهنگ و مذهب خود هستن. لباس ساندا در حال حاضر در دو رنگ آبی و قرمز وجود دارد.

در مسابقات سانشو شرکت کنندگان از سه دسته اصلی ضربات مشت، لگد و فنون کشتی استفاده می کنند. این سبک رزمی ووشو قوانین سختگیرانه مخصوص به خود دارد. هرگونه ضربه با آرنج و یا زانو و اعمال فشار خلاف جهت بر مفاصل حریف، در آن خطا حساب میشه و یک امتیاز برای حریف به همراه دارد. در این مبارزه هم مانند دیگر ورزش های رزمی، ضربات و درگیری‌های همزمان بدون امتیاز است. پرت کردن حریف از رینگ ۲ امتیاز دارد و اگر ورزشکاری در یک راند دوبار حریف خود را از سکو سانشو خارج کند، امتیاز آن راند را خواهد گرفت.

هم چنین در این ورزش استفاده از تکنیک های پرتابی کشتی که منجر به فرود آمدن حریف روی سر شود، غیر مجاز است. حمله به سر حریفی که روی زمین افتاده و آسیب عامدانه به آن از دیگر فنون غیرمجاز در ورزش سانشو به حساب میاد.

مسابقات ورزشی سانشو

فدراسیون جهانی و کشوری ورزش سانشو

فدراسیون جهانی ووشو (IWUF)، مسابقات رسمی این ورزش را از سال ۱۹۹۰ میلادی در سطح آسیا و از سال ۱۹۹۱ در سطح جهانی برگزار می کند. ورزش ووشو که شامل هر دو بخش تالو و سانشو است، جزو بخش‌های مهم مسابقات آسیایی و یکی از هشت کاندید ورود به المپیک است. ورزش های المپیک شامل ۲۸ رشته ثابت هستن که برای اضافه شدن دیگر ورزش ها هم چون ووشو، باید ورزشی از این لیست خارج گردد.

مسابقات آسیایی ووشو برای مردان در ۵ وزن و برای خانم ها در دو وزن برگزار میشه. ولی در مسابقات جهانی، این اوزان برای مردان شامل ده بخش و برای خانم ها هشت بخش است. اگرچه چینی ها بیشترین مدال را در این ورزش کسب می‌کنند، اما این ورزش طرفداران زیادی از کشورهای ایران، روسیه، آمریکا، فرانسه، ویتنام، کره، ژاپن و … پیدا کرده و سال به سال جذابیت مسابقات ورزش سانشو بیشتر میشه. فدراسیون جهانی ووشو از سال ۲۰۱۸ برای افزایش شانس حضور ورزش ووشو در المپیک، روز ۱۱ آگوست را بعنوان روز جهانی ووشو انتخاب کرد.

ورزش سانشو در ایران

بانوان قهرمان ایرانی ورزش سانشو

ورزش ووشو در دهه ۱۳۶۰ توسط بسیاری از اساتید ورزش های رزمی وارد ایران شد و در سال ۱۳۶۶ بعنوان زیرمجموعه فدراسیون ورزش های رزمی مجوز فعالیت گرفت. اما فعالیت ورزشکاران این ورزش در قالب یک فدراسیون مستقل، از سال ۱۳۸۳ کار خود را آغاز کرد. «حسین اوجاقی» اولین مدال آور طلای ایرانی ورزش ووشو در مسابقات جهانی و آسیایی بود. در بخش بانوان نیز خانم «خدیجه آزادپور» اولین بانوی ایرانی پس از انقلاب بود که موفق به کسب اولین مدال طلا در این مسابقات شد.

خواهران منصوریان نسل جدیدی از قهرمانان ایرانی در این رشته رزمی هستن. اما در مجموع ایران در مسابقات جهانی و بازی‌های آسیایی ورزش ووشو، پس از کشور چین، مقام نایب قهرمانی را دارد.

امیدوارم پس از مطالعه این مقاله بطور کامل فهمیده باشین که ورزش سانشو چیست و مدال آوران تاریخی این ورزش در کشور چه اشخاصی هستن.

مطلب مرتبط : معرفی انواع ورزش رزمی

نویسنده: کیوان چوگلی

سلام.کیوان هستم، کارشناسی ارشد ریاضیات مالی و علاقمند به مباحث سرمایه گذاری در اوراق بهادار و بورس می باشم..به نویسندگی و نوشتن علاقمند هستم و همیشه در پی یادگیری مطالب جدید ...با نظرات خود بنده و تیم بلاگر نت نظر را دلگرمی دهید..

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *