in

چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم؟

معایب استفاده از چرم طبیعی

هر انسانی در زندگی خود با بایدها و نبایدهای گوناگونی مواجه می شود. این شرایط فرد را به چالش کشیده و او را بر سر دو راهی قرار می دهد. یکی از این چالش های مهم، بحث استفاده از چرم طبیعی برای پوشش است. بسیاری از افراد چرم را بهترین گزینه برای پوشش می دانند؛ اما عده ای دیگر مخالف استفاده از آن هستند. اما دلیل این موضوع چیست و چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم؟ در ادامه به بررسی معایب چرم طبیعی پرداخته و دلیل استفاده نکردن از آن را توضیح خواهیم داد.

نقش چرم طبیعی در پوشش انسان

نقش چرم در پوشش انسان اولیه

رابطه مستقیمی بین نیازهای اساسی انسان و حیوانات وجود دارد. انسان در طول تاریخ بشریت از حیوانات برای تامین غذا، دارو و پوشش استفاده کرده است. حتی ۵۰ هزار سال پیش که اجداد انسان از مناطق گرم به سمت مناطق سردسیری سفر کرد، به پوست حیوانات برای گرم نگه داشتن بدن نیاز داشت. در آن زمان کسی با دباغی آشنایی نداشت و از تنه درختان و نمک سود کردن برای نگهداری چرم استفاده می کردند.

در مرحله بعد آنقدر چربی حیوانات را به پوست می مالیدند که نرم شود. از استخوان ابزاری سوزن مانند ساخته و دوخت لباس را شروع کردند. اما این روشی بود که انسان اولیه برای ساخت پوششی گرم برای بدن خود بکار می گرفت. این نیازها از سر اجبار و برای حفظ بقا بود و هیچ ارتباطی با صنعت مد امروزی ندارد.

ورود چرم به صنعت مد

بتدریج و همزمان با پیشرفت بشر، استفاده از چرم نیز بیشتر شد. دیگر چرم همان ماده اولیه بد بویی نبود که انسان نخستین از آن استفاده می کرد. فرانسوی ها از استعداد خود در زمینه تولید عطر و اسانس استفاده کردند و چرم دباغی شده را در عطر شناور ساختند. این کار باعث شد که بوی بد چرم های طبیعی از بین برود.

چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم

مشکل دیگری که در ارتباط با چرم طبیعی وجود داشت، طولانی بودن فرآیند دباغی کردن آن بود. در شیوه سنتی دباغی، چند روز یا ماه طول می کشید تا چرم حیوانی قابل استفاده شود. اما یک شیمیدان آمریکایی با نام «آگوستوس شولتز» با بکارگیری ماده کروم در پروسه دباغی، مدت زمان فرآوری چرم طبیعی را کاهش داد. بدین ترتیب استفاده از کروم در دباغی به جای گیاهان طبیعی، مرسوم شد. استفاده از کروم در دباغی، یک مزیت دیگر هم دارد و مقاومت چرم طبیعی را تا سه برابر افزایش می دهد.

تبدیل شدن چرم طبیعی به کالایی لوکس

روز به روز بر تعداد کارگاه های دباغی در سراسر جهان افزوده شد و هر کدام از شیوه هایی خاص برای دباغی استفاده کرده و سعی در مخفی نگه داشتن آن داشتند. خصلت قدرت طلبی و کسب ثروت، آنها را به این امر ترغیب می کرد؛ تا انحصار چرم را برای خود نگه دارند.

معایب چرم طبیعی

این کار باعث شد که چرم طبیعی از یک کالای بی ارزش، به ماده اولیه ای برای تولید کالای لوکس تبدیل شود. به همین دلیل، لباس های چرمی گران شدند و دیگر قشر متوسط و پایین جامعه توانایی خرید آن را نداشتند. البته امروزه بر تعداد شرکت های تولید چرم افزوده شده و قیمت این کالا کمی کاهش یافته است؛ اما باز در حدی نیست که هر کسی قدرت خرید آن را داشته باشد.

چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم؟

شاید تا به اینجای کار، فهمیده باشید که یکی از دلایل گسترش استفاده از چرم در صنعت پوشاک، ثروت طلبی انسان است. انسان امروزی تفاوت های بسیاری با اجداد اولیه خود دارد. از هیچ روشی برای کسب پول و ثروت فروگذار نیست و به قدری خودخواه شده است که صرفا زندگی خود را در نظر می گیرد و ارزشی برای نسل آینده قائل نیست. رسانه ها هر روز بر چالش ها و خطراتی تاکید دارند که زندگی بشر را بر روی کره زمین تهدید می کند.

لباس های از جنس چرم طبیعی

بی آبی، سوراخ شدن لایه اوزون و گرم شدن زمین و قتل و عام موجودات زنده برای بقا و تجمل گرایی، تنها بخش از این خطرات هستند. خطراتی که اگر امروز چاره ای برای آن اندیشیده نشود، می تواند زندگی فردای فرزندان ما را تهدید کند.

انسان امروزی بسیار مصرف گرا است. شاید اگر غذا و خوراک حاضر بر سفره های خود را با یکی دو نسل قبل مقایسه کنید، بیشتر این تفاوت رفتاری درک شود. چند دهه پیش برنج غذایی تشریفاتی بود که فقط در مجالس عروسی و خاص سرو می شد. اما امروزه غذایی روزانه و عادی است و نسلی از افراد سنگین وزن را سبب شده است.

استفاده از چرم برای تولید کالای لوکس

در بحث پوشاک نیز بسیار تجمل گرا شده ایم و تنها برای خودنمایی و دیده شدن، حاضریم هزینه های زیادی را برای خرید لباس لوکس صرف کنیم. بخشی از این لباس ها چرم هستند و برای تولید آنها دست کم چندین حیوان زنده را قتل عام کرده اند. عده ای از افراد این موضوع را امری طبیعی تلقی کرده و تولید چرم در سطح انبوه را، با کشتار روزانه حیوانات برای تامین گوشت مقایسه می کنند.

کشتن حیواناتی مانند گاو و گوسفند با هدف تامین گوشت، اصلا کار درستی نیست و نمی توان آن را توجیه کرد. اما عمق فاجعه زمانی است که انسان برای تولید یک کالای لوکس، دست به کشتار خرس و یا کروکودیل بزند! موضوعی که حتی بی رحم ترین انسان ها نیز آن را قبول ندارند. چون وقتی پوشاک خود را می توانیم از مواد دیگر درست کنیم، چه لزومی دارد که برای متفاوت جلوه دادن خود دست به چنین قتل و عامی بزنیم؟

معایب استفاده از چرم طبیعی

۱- کشتار حیوانات صرفا با هدف بهره وری از چرم آنها

انسان موجودی گیاه خوار است که باید از خوراکی های ساده و سبک به عنوان غذا استفاده کند. پس حتی کشتار حیوانات اهلی مانند گاو و گوسفند را نمی توان توجیه کرد. اما غیرمنطقی تر از آن، کشتار حیواناتی همچون مار، کروکودیل، کانگورو و غیره است که صرفا با هدف استفاده از پوستشان کشته می شوند.

معایب استفاده از چرم طبیعی

۲- غیرقانونی بودن تولید چرم از حیوانات غیر حلال گوشت

هر انسانی برای خود اصول و اعتقاداتی دارد. اعتقاداتی که اجازه انجام هر کاری را به او نمی دهد و چه بسا آنها را از انجام کارهای غلط بازدارد. این اعتقادات به ما کمک می کند که در بسیاری از امور، به وجدان خود رجوع کرده و هر کار ناپسندی را انجام ندهیم. بنا بر اعتقادات مذهبی و دینی، تولید چرم از پوست حیوانات غیر حلال گوشت جرم است. پس وقتی تولید یک چیز را حرام می دانیم، منطقی است که از آن استفاده نکنیم. این می تواند دلیل محکمی برای این سوال باشد که چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم.

۳- جنایات رخ داده در پشت پرده تولید چرم

موضوع بعدی که جای تامل دارد، تولید چرم از بره ها و گوساله های مرده در داخل شکم حیوانات است. در بعضی از کشتارگاه ها، از حیوانات اهلی نیز صرفا برای تولید چرم استفاده می شود. کیفیت چرم با سن حیوان رابطه عکس دارد. یعنی هر چقدر سن حیوان بیشتر باشد، پوست آن کیفیت کمتری دارد. لذا در برخی کشتارگاه ها برای تولید نوعی چرم خاص، بره ها را داخل شکم مادر می کشند تا از پوست آنها بهره برداری شود. جنایتی که متاسفانه در کشور ما نیز رخ می دهد.

چرم تودلی

۴- آلودگی های ناشی از صنعت چرم سازی

برای تبدیل یک پوست فسادپذیر به چرم، به مقدار قابل توجهی ماده شیمیایی نیاز است. دیگر نمک و مواد گیاهی، جایگاهی در دباغی ندارند و مواد مضر و خطرناک شیمیایی را جایگزین آن کرده اند. کروم، سولفور سدیم، فرمالیدها و غیره تنها بخشی از این مواد شیمیایی هستند که برای تولید چرم استفاده می شود. بکارگیری این مواد باعث بهم ریختگی اکوسیستم و آسیب دیدن محیط زیست بشری می شود.

۵- بوی بد و آلودگی صوتی ناشی از تولید چرم

در اکثر کارگاه های دباغی، بهداشت رعایت نمی شود و این مکان ها با کمترین استانداردهای لازم مشغول به فعالیت هستند. بوی بد دباغی و سر و صداهای موجود در دباغی ها، باعث فراری شدن حیوانات می شود. پساب های باقی مانده از فرایند چرم سازی وارد محیط زیست می شود و زمینه را برای شیوع بیماری فراهم می کند. حتی جان کارگران شاغل در چنین محیطی در خطر است و احتمال مبتلا شدن آنها به بیماری هایی نظیر سرطان ریه و خون، بسیار زیاد است.

چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم

۶- باقی ماندن مواد شیمیایی در چرم

شاید خرید لباس ها و وسایل چرمی شما را فردی باکلاس و شیک نشان دهد، اما باید بدانید که بخشی از مواد سمی استفاده شده در دباغی، در داخل چرم باقی می ماند. این موضوعی است که اکثر مصرف کنندگان از آن بی خبر هستند. این مواد سمی می تواند فرد را دچار بیماری های پوستی و آلرژی های مادام العمر کند.

کلام آخر

احتمالا بعد از مطالعه این مطلب، دیگر متقاعد شده باشید که چرا نباید چرم طبیعی بپوشیم. شاید هم تجمل گرایی و شیک بودن برای شما مهمتر از سلامتی و حفظ محیط زیست است. به شخصه که بعد از دیدن مستندی که درباره تولید چرم از پوست کروکودیل بود، ترجیح می دهم از لباس های پشمی و چرم مصنوعی استفاده کنم.

چون حتی اگر کشتار این حیوانات متناسب با پرورش آنها بوده و خطری برای بقا ایجاد نکند، باز از جنبه اخلاقی درست نیست. نظر شما در این باره چیست؟ چرم طبیعی بپوشیم یا نه؟

مطلب مرتبط:

لباس های سرطان زا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نویسنده: کیوان چوگلی

سلام.کیوان هستم، کارشناسی ارشد ریاضیات مالی و علاقمند به مباحث سرمایه گذاری در اوراق بهادار و بورس می باشم..به نویسندگی و نوشتن علاقمند هستم و همیشه در پی یادگیری مطالب جدید ...با نظرات خود بنده و تیم بلاگر نت نظر را دلگرمی دهید..